Carbon footprint: definitie en wetgevingskader
De carbon footprint van een organisatie is de totale hoeveelheid broeikasgassen (uitgedrukt in CO2-equivalenten) die direct of indirect door de organisatie worden uitgestoten. Het GHG Protocol (Greenhouse Gas Protocol) is de internationaal meest gebruikte standaard voor het kwantificeren van broeikasgasemissies en is de basis voor ISO 14064, CDP-rapportage en CSRD-vereisten.
De Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) verplicht grote EU-bedrijven tot gestandaardiseerde duurzaamheidsrapportage conform de European Sustainability Reporting Standards (ESRS), inclusief rapportage over scope 1, 2 en 3 emissies.
Scope 1: directe emissies
Scope 1 omvat directe broeikasgasemissies uit bronnen die de organisatie bezit of controleert. Categorieën:
Stationaire verbranding: aardgas, stookolie, propaan in boilers, ovens en stoomgeneratoren. Mobiele verbranding: eigen wagenpark (diesel, benzine). Procesemissies: CO2 uit chemische processen (cementproductie, aluminiumreductie, fermentatie). Fugitieve emissies: lekken van koudemiddelen in klimaatinstallaties (HFK's met hoge GWP).
Scope 2: indirecte emissies van ingekochte energie
Scope 2 emissies zijn indirect: ze worden veroorzaakt door de opwekking van ingekochte elektriciteit, stoom, warmte of koeling. Twee berekeningsmethoden:
Location-based: gemiddelde emissiefactor van het landelijke elektriciteitsnet. Market-based: emissiefactor van specifiek gecontracteerde hernieuwbare energie (PPA, Guarantees of Origin). Organisaties die hernieuwbare stroom inkopen rapporteren nul-emissie scope 2 op market-based basis.
Scope 3: value chain emissies
Scope 3 emissies zijn alle overige indirecte emissies in de value chain van de organisatie. GHG Protocol definieert 15 scope 3 categorieën verdeeld over upstream en downstream:
Upstream (categorieën 1-8): ingekochte goederen en diensten (veruit de grootste categorie), kapitaalgoederen, brandstof- en energiegerelateerde activiteiten, transport en distributie, afval, zakenreizen, woon-werkverkeer, upstream geleaste assets. Downstream (9-15): transport en distributie, verwerking van verkochte producten, gebruik van verkochte producten, einde-levensduur van verkochte producten, downstream geleaste assets, franchises, investeringen.
GHG Protocol en emissiefactoren
Emissiefactoren vertalen activiteitsdata (kWh, km, kg materiaal) naar CO2-equivalenten (kg CO2e). Bronnen voor emissiefactoren: IEA-landenspecifieke elektriciteitsfactoren, DEFRA (UK emissiefactoren voor voertuigen en vluchten), ecoinvent (LCA-database), leveranciersspecifieke productcarbonfootprints (PCF).
Hecht Technology ondersteunt industriële bedrijven bij de inventarisatie en berekening van hun carbon footprint, het opzetten van GHG-managementsystemen en de voorbereiding van CSRD-rapportage. Van scope-1 meetprotocollen tot scope-3-analyse van de toeleveringsketen: wij bieden de expertise voor uw klimaattransitie.